Толковый словарь

Толковый словарь казахского языка: БАРЫ

| БАРЫ #зат есім. Адамның меншігіндегi дүние-малы, мүлкi, иелігіндегi жиғантергенi. Барын алдына салды [ төктi ]. Қолдағысын, бар байлығын iрікпедi. Барын базар ету. Қолда барын ұқсату, азды көптей қылу. Барын бердi [ аямады ]. Қолындағысын түгел бердi. Барын сақтап қалды. а ) Иелігіндегi нәрсенi шашау шығармай сақтады. ә ) Қолынан келгенін аяп қалды, күшін толық жұмсамады. Барын салды. Бар күшжігерін аямай жұмсады, бар күшін салды.

Омонимы и однокоренные слова

БАРЫП-БАРЫП, БАРЫЗ, БАРЫҚСЫЗ, БАРЫҚТА, БАРЫҚТАУ, БАРЫЛ, БАРЫЛДА, БАРЫЛДАҚ, БАРЫЛДАТ, БАРЫЛДАТУ, БАРЫЛДАУ, БАРЫЛДАУ, БАРЫЛДАУ, БАРЫЛДАУЫҚ, БАРЫМТА, БАРЫМТАДАЙ, БАРЫМТА-ҚАРЫМТА, БАРЫМТАЛА, БАРЫМТАЛАН, БАРЫМТАЛАНУ, БАРЫМТАЛАС, БАРЫМТАЛАСУ, БАРЫМТАЛАТ, БАРЫМТАЛАТУ, БАРЫМТАЛАУ, БАРЫМТАЛЫ, БАРЫМТАЛЫҚ, БАРЫМТАСЫЗ, БАРЫМТАШЫ, БАРЫМТАШЫЛ, БАРЫМТАШЫЛЫҚ, БАРЫНДА, БАРЫНША, БАРЫҢҚЫРА, БАРЫҢҚЫРАУ, БАРЫП-КЕЛ, БАРЫПҚАШ, БАРЫРАҚ, БАРЫС, БАРЫС, БАРЫС, БАРЫС, БАРЫС-КЕЛІС, БАРЫСТАЙ, БАРЫСУ, БАРЫСША, БАРЫСЫНДА, БАРЫШ